Stuck in Dhaka

Dutch-English version.

Het is nu dinsdag en we zitten met een groep van 10 volunteers vast in Dhaka. Ik ben vorige week gekomen voor een paar zakelijke afspraken,o.a voor PUM en een vergadering van VOICE, een werkroep die de belangen van de volunteers hier behartigt. Ook zit hier een groep nieuwe volunteers die hun training hebben afgerond en klaar staan om te vertrekken naar hun placement. De politieke onrust gooit nu behoorlijk roet in het eten, grote anti regering demonstraties en landelijke stakingen , de zgn. ‘hartels’. Wat houdt dit in: één of meerdere politieke partijen samen kondigen dan een hartel af van zonsopgang to zonsondergang en proberen mensen te verhinderen naar hun werk te gaan. Bussen, auto’s, taxi etc. worden gedwongen te stoppen , je kunt uitstappen, je krijgt je een pak slaag en vervolgens worden de ruiten kapot geslagen en het voertuig  in brand gestoken. Niet erg aantrekkelijk dus om de straat op te gaan , het openbare leven, scholen, kantoren ,fabrieken, winkels ligt grotendeels plat. De meeste mensen hebben er schoon genoeg van, met name het zakenleven. Het hoofdthema is de veroordeling van de oorlogsmisdadigers, collaborateurs, die tijdens de liberation war in 1971 met de Pakistanen hebben meegevochten tegen hun eigen volk. Van de grote jongens zitten er nu 10 gevangen in Bangladesh maar het grootste gedeelte van de 1600 verdachten zit in het buitenland, Pakistan, India etc. De eerste 2 hebben levenslang gekregen en de derde is nu afgelopen donderdag ter dood veroordeeld. Veel mensen hier willen dat ze ophangen worden, vooral de hindoes want die hebben het meest geleden in de oorlog ( 60 % van de meer dan 1 miljoen slachtoffers) maar er zijn ook partijen die willen dat ze op vrije voeten komen, zoals de extreme moslimpartij Jamaat, ze proberen voordurend het land te destabiliseren met aanslagen en verrassingsacties. Donderdag na de uitspraak was het meteen raak in het land, enorme rellen en uiteindelijk 33 doden. Vrijdag was rustig, die wordt wel gerespecteerd in dit Moslim land, maar zaterdagmiddag grote demonstraties, en zondag, maandag en dinsdag weer hartels. Hopelijk kunnen we woensdag vertrekken maar het blijft onzeker. In november zijn de parlementsverkiezingen, de verwachting is dat de onrust verder toeneemt. Gelukkig heb ik nog wel een heel interessant bezoek kunnen afleggen aan het Mushroom Research en Development Center in Savar, 25 km ten noord westen van Dhaka. Ik ben er met een collega VSO’er, Peter uit Uganda , ook een livelihood adviser, naar toe geweest. We zijn beide erg geïnteresseerd om met oesterwammen te beginnen in onze  dorpen. Het instituut bestaat sinds 2006 en er werken 100 professionele mensen, we werden ontvangen door Dr. Nirod Chandra, de programma directeur en uitgebreid rondgeleid in het instituut. Ze zijn o.a. bezig om soorten uit de natuur van de Chittagong regio ( bergachtig zuidoosten ) te isoleren en geschikt te maken voor commerciële cultivering ( bv.medicijnen). Ook maken ze compost in 1 kg plastic zakken die ze aan de telers verkopen. Paddenstoelenteelt is een speerpunt van de regering, het instituut heeft ook een 10 tal subvestigingen in het land waar trainingen worden gegeven en ook geënte  compost wordt gemaakt. Na afloop hebben we nog een grote teler (jaarproductie 7000 kg) bezocht, heel mooi om te zien hoe de specifieke kennis in de praktijk geïmplementeerd is. Er zijn ongeveer 100.000 telers in Bangladesh met een totale productie van 200.000 ton, per teler dus gemiddeld maar 200 kg per jaar, heel kleinschalig nog maar absoluut veelbelovend.

We are stuck in Dhaka now with a group of 10 volunteers. I arrived last week for a VOICE meeting, a group of 5 people who mediate interests of the international volunteers here, and some business appointments. There are also new volunteers here who finished their training and wait for departure to their placement. The political unrest influences our schedules completely. Huge anti government demonstrations an country wide strikes ,called “hartal”. This means one are more political parties announce one or more day strike from dawn to dusk. What happens: they try to prevent people go to work, busses, cars, taxi’s etc are forced to stop, they beat you , demolish your vehicle and torch it. Not very attractive to go out. Almost all public life is stopped, schools, offices, factories, shops are mostly closed. Most of the people don’t like this , specially business sector. The main theme is the conviction of the war criminals, collaborators who joined the Pakistani army during the liberation war in 1971 to fight against their own people. The 10 most serious ones are captured in Bangladesh, but the other 1600 suspects live abroad, like in Pakistan, India etc. Three of them are convicted now, 2 life sentence and  the last one death sentence. Most people like to hang them, specially the Hindu minority, who suffered the most ( 60 % of the more than 1 million war victims).But there are also parties who want to release the war criminals, like the extreme Islam party Jamaat, the try to destabilize the country by unexpected attacks and terror. Last Thursday afternoon after the court judgment the problems starts, lot of street violence, 33 people were killed. Friday ,respected in this Muslim country ,was quiet, but Saturday the demonstrations started again and hartels were announced for Sunday ,Monday and Tuesday. Hopefully  we can leave on Wednesday, but this cannot be confirmed yet.                                                                                                                          Happily I could visit the very interesting  Mushroom Research and Development Center in Savar, 25 km north east from Dhaka .I went together with my colleague VSO volunteer Peter, from Uganda, also livelihood adviser like me, we want to start up oyster mushroom cultivation in our villages. The center started in 2006 and employs 100 professional staff. We were warmly welcomed by Dr.Norod Chandra, program director, and he offered us an extensive tour in his center. What they do e.g. isolate natural species from Chittagong area, to use them for commercial cultivation ( e.g. medicines ). They also produce 1 kg plastic bags ready to use substrate for farmers. The government is focused on mushroom cultivation, the center has 10 sub centers in the country, to provide training for farmers and to sell substrate. At the end we visited a big local farmer, nice to experience how he implemented the latest specific methods. Bangladesh has about 100.000 mushroom farmers and a total production of 200.000 tons per year, still small scale, 200 kg per farmer, but absolutely promising.